بيان واقعيتها با زبان طنز
ابن الوقت و یاران در مرکز بهداشت گام نهادندی. ابن الوقت در ابتدا چنان از فشار جمعیت و ناتمیزی آن مکان متحیر گشتی که انگشت بر دهان گزیدی. مریدان نیز جمله چنین کردند و انگشت حیرت بر دهان گزیدند فضاها همه در هم آمیخته رعیت سرگردان از مکانی به مکان دیگر گریزان ، ازدیاد مگس و آلودگی به وفور یافت میگردید.
ابن الوقت اندیشید که مرکز بهداشت نام این مکان است که اکثر مردمانی که در وی اندرآیند جمله جماعت نسوان اند و مادران پا به ماه که لابد باید هر ماه در این مکان از برای وضع سلامتی نوبابگان حضور یابند هر چه هست نشانی از ظرافت و تمیزی در آنجا نیست نه رنگی شکیل بر دیوارها نه نور کافی در حجرات ، در تابستان از گرما و در زمستان از سرما در عذاب، پیداست که طفلان معصوم در این مکان و فضا فقط به قدرت باری تعالی از آلودگی ها به دور باشند.
چون به چشم بصیرت بر آن مکان نگریست حتی مکانی برای نشستن در آن نیافت الا چند نیمکت پوسیده که غبار سالیان بر آن نمودار بود. الغرض بیماران را بدید ایستاده و منتظر بر درگاه واحدها ، مریدان هر چه بر نام آن مکان نگریستند و بر فضای درون دوباره نگریستند اندک تناسخی بین نام بهداشت و آن مکان نیافتند....
....... ابن الوقت که حالت چنین بدید مریدان را بفرمود: هشدار که چند وقتی است در بلاد خواف باد وزیدن گرفته و تابلوی عمارت جابجا گردیده و الا مرکز بهداشت را حتما مکان جایی دیگر است.
ابن الوقت و یاران اندیشیدند که چه نکو بود اگر مرکز بهداشت هم همچون شفاخانه اندک سر و سامانی میافت و حداقل از نمای ظاهر و ظرایف ساختمانی اندوده میگردید و حداقل نشیمن گاهی از برای فراغتی و آسایشی از برای بیماران فراهم میگردید تا بیماران و درد مندان و مادران پا به ماه را اندک آسایشی فراهم گردد بدین امید و فکر، ابن الوقت و مریدان سر در پیش انداخته سوی خواجه یار روانه گشتند. شیخ الرئیس بحرالعلوم
منبع : وبلاگ جناب مولوی رحيمی
تقديم به تو ای شباب امّت محمّد وای اميد ملّت