اهمیت حجاب به زبان تصویر
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم دی ۱۳۹۲ ساعت 2:8 توسط دخت خواف
|
آيا براي عفيف بودن بايد چادري بود؟
گاه گفته مي شود كه چادر زن، هيچ ربطي به عفاف او ندارد. قلب و دل انسان بايد پاك باشد و در غير
اين صورت، پوشيدن صد تا چادر هم سودي نمي بخشد. در اين راستا، از زبان شعر نيز مدد گرفته شده و براي مثال، مي گويند:
چشم و دل را پرده مي بايست امّا از عفاف
چادر پوسيده بنياد مسلماني نبود
زنان را عصمت و عفّت ضرور است
نه چادر لازم و نه چاقچور است
چه زن خواهد كه گردد با تو پيوند
نه چادر مانعش گردد نه روبند1گاهي نيز به زنان روستايي و ايلات استناد شده كه با وجود اينكه چادر نمي پوشند، ولي عفيف و پاك هستند.
پاسخ1. به طور اجمال مي پذيريم كه ممكن است زناني باشند كه به رغم رعايت حجاب ظاهري و پوشيدن چادر، از نعمت عفاف بي بهره باشند يا در مقابل، زناني باشند كه در عين عفيف بودن، حجاب شرعي را رعايت نكنند. همچنين، درست است كه عفيف بودن، با چادري بودن يكي نيست. چادر نوعي از حجاب ظاهري و عفّت، حجاب دروني و باطني است، ولي نمي توان گفت هيچ ارتباطي بين عفاف و چادر وجود ندارد. مگر مي توان رابطه ظاهر و باطن را ناديده گرفت؟
كسي كه سيرت و باطني پاك داشته باشد، آثار اين پاكي دروني، خواه ناخواه در اعمال و رفتارش نمايان خواهد شد و در مقابل، متانت در سلوك و رفتار ظاهري و نيز رعايت عفاف در گفتار و كردار، حتّي اگر شده به مرور زمان، بر باطن اثر نهاده و عفت دروني را به همراه خواهد آورد. مگر نه اينكه رنگ لباس بر روان آدمي اثر مي گذارد؟ مگر نه اينكه نام افراد در شخصيت دروني آنها تأثير دارد؟ نوع پوشش ظاهري انسان نيز چنين است.2. اينكه «دل بايد پاك باشد»، مغالطه اي است جاهلانه، نه يك استدلال منطقي. ظاهر هر كس، آينه اي است كه باطن او را انعكاس مي دهد. به قول معروف «از كوزه همان برون تراود كه در اوست.» اگر دلي پاك باشد، به يقين نبايد جز رفتار و كردار پاك از آن سرچشمه گيرد، ولي آيا رفتار زشتي چون خودنمايي، عشوه گري و دل و دين ربودن از بيماردلان به واسطه انتخاب نامناسب نوع، مقدار و رنگ پوشش ظاهري، رفتاري است كه مي تواند از درون پاك برخاسته باشد؟
اين صورت، پوشيدن صد تا چادر هم سودي نمي بخشد. در اين راستا، از زبان شعر نيز مدد گرفته شده و براي مثال، مي گويند:چشم و دل را پرده مي بايست امّا از عفاف
چادر پوسيده بنياد مسلماني نبود
زنان را عصمت و عفّت ضرور است
نه چادر لازم و نه چاقچور است
چه زن خواهد كه گردد با تو پيوند
نه چادر مانعش گردد نه روبند1گاهي نيز به زنان روستايي و ايلات استناد شده كه با وجود اينكه چادر نمي پوشند، ولي عفيف و پاك هستند.
پاسخ1. به طور اجمال مي پذيريم كه ممكن است زناني باشند كه به رغم رعايت حجاب ظاهري و پوشيدن چادر، از نعمت عفاف بي بهره باشند يا در مقابل، زناني باشند كه در عين عفيف بودن، حجاب شرعي را رعايت نكنند. همچنين، درست است كه عفيف بودن، با چادري بودن يكي نيست. چادر نوعي از حجاب ظاهري و عفّت، حجاب دروني و باطني است، ولي نمي توان گفت هيچ ارتباطي بين عفاف و چادر وجود ندارد. مگر مي توان رابطه ظاهر و باطن را ناديده گرفت؟
كسي كه سيرت و باطني پاك داشته باشد، آثار اين پاكي دروني، خواه ناخواه در اعمال و رفتارش نمايان خواهد شد و در مقابل، متانت در سلوك و رفتار ظاهري و نيز رعايت عفاف در گفتار و كردار، حتّي اگر شده به مرور زمان، بر باطن اثر نهاده و عفت دروني را به همراه خواهد آورد. مگر نه اينكه رنگ لباس بر روان آدمي اثر مي گذارد؟ مگر نه اينكه نام افراد در شخصيت دروني آنها تأثير دارد؟ نوع پوشش ظاهري انسان نيز چنين است.2. اينكه «دل بايد پاك باشد»، مغالطه اي است جاهلانه، نه يك استدلال منطقي. ظاهر هر كس، آينه اي است كه باطن او را انعكاس مي دهد. به قول معروف «از كوزه همان برون تراود كه در اوست.» اگر دلي پاك باشد، به يقين نبايد جز رفتار و كردار پاك از آن سرچشمه گيرد، ولي آيا رفتار زشتي چون خودنمايي، عشوه گري و دل و دين ربودن از بيماردلان به واسطه انتخاب نامناسب نوع، مقدار و رنگ پوشش ظاهري، رفتاري است كه مي تواند از درون پاك برخاسته باشد؟
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم دی ۱۳۹۲ ساعت 2:6 توسط دخت خواف
|
تقديم به تو ای شباب امّت محمّد وای اميد ملّت